Parullat 10. Nuk kishte libër historie që kjo fotografi të mungonte. Sa herë që do të flitej për shtypjen e popullit nën rregjimin e satrapit Zog, kjo foto ishte e para për t’a demonstruar atë me diciturën që thoshte pak a shumë: “Shtypja me dhunë e demonstratës së bukës”.

Parullat VIII. 

Pas rimarrjes së pushtetit në ditët e fundit të vitit 1924, Zogu i bëri hesapet mirë për të mos e lëshuar më atë ti shkiste duarsh. Në janar 1925 ai u shpall President i Republikës, ndërsa 3 vjet më pas ju mërzit presidenca dhe i tha vetes Mbret i Shqiptarëve. Vetë shqiptarët në fakt nuk u pyetën as herën e parë e as të dytën, por sidoqoftë nuk munguan t’i venin pas fijes sundimtarit të radhës. 

Parrullat VII.

Parulla kemi shkrojtur ne shqiptarët, jo vetëm për të gjallët por edhe në mort. Vrasja e Avni Rustemit mbetet një nga enigmat e mëdha shqiptare të shekullit të XX, që me rrjedhojat e saj solli aq shumë ngjarje. Të shkruash për Avni Rustemin nuk është as e thjeshtë e as e lehtë, pasi në Shqipëri është e vështirë ta shkruash historinë kur nuk ka dokumenta, por është edhe ca më e vështirë ta shkruash kur ka dokumenta.

Parullat VI, 

Tiranë rreth 1927.

Kam kaq vjet që e mbaj këtë rubrikë, kam parë e analizuar me mijëra foto, por mos kujtoni se për këtë di gjithshka rreth tyre. Kohë pas kohe, ndeshem në fotografi të cilave nuk ja dal t’u përcaktoj saktë kohën apo ngjarjen. Edhe kësaj radhe jam përpara një fotografie të tillë.

Gjermanët, 1944.

Para ca ditësh Mentor Kikia botonte një shkrim ku trajtonte raportet tona me shtetin dhe, veçanërisht në momente kur kemi qenë shtet por të qeverisur nga të tjerët, në rastin konkret në kohë të gjermanit. Aty Mentori risillte një shembull timin të dikurshëm, ku flisja për një dokument të vitit 1943, kur megjithëse luftë shteti funksiononte. Në fakt Mentorin e gabonte pak kujtesa, sepse dokumenti nuk ishte i 1943-shit, por ma zi akoma, i 1944-ës. 

Shkodër, rreth vitit 1910.

Parullat 5. Në më fund, në 24 dhjetor 1924, Ahmet Zogu dhe trupat e tij hynë në Tiranë. Shpallën shtetrrethimin dhe e quajtën rikthimin Legalitet. Çkishte ndodhur?

Vetëm 8 muaj më parë, vrasja e Avni Rustemit kishte shërbyer si shkëndijë për shpërthimin e zemërimit të opozitës parlamentare që kishte kohë që grumbullohej.

Tiranë, 27 prill 1938.